زندگی را خواهم پذیرفت  شجاعانه بر دوی پای خویش "قائم" خواهم شد با درختها و سنگها سخن خواهم گفت  پذیرا بودن را خواهم آموخت  شجاعت به درون رفتن را پیدا خواهم کرد همین روزها ... همین روزها که نزدیک است از تمام دنیا روی خواهم گرداند و در چشمان خویشتن حقیقی ام  خواهم نگریست و از چشمه عشقی که سالهاست منتظر آنم خواهم نوشید ... همین روزهاست که چشم از دنیا بردارم و به قلبم نگاه کنم.  یکی از همین روزهاست که قلبم بیدار خواهد شد و با من سخن خواهد گفت ...  یکی از همین روزها ... امروز یا فردایی ... نه دیرتر  صدای پای آمدنش را میشنوم ... لحظه تولد نزدیک است ... بیم و امید مثل همیشه تاریخ به هم گره خورده و تاریکیهای پیش از سحر بسان میلیونها سالی که خورشید بر شب تیره فائق آمده، تاریکتر و سنگین تر از همیشه.  ادامه مطلب

همسرم پرسید به او گفتم به هم ریخت ... کمرش شکست ... خانه مان خراب شد چطور یک مادر میتواند آشیانه فرزندانش را خراب کند؟ من کردم چطور یک آنسان میتواند اینقدر نامرد باشد؟ من شدم چطور میشود دل نزدیکترینادامه مطلب

حسهایم گیج و گنگ است ... او مثل چشمه ای که میجوشد در قلبم قل قل میکند. هر چه خواستم بپوشانمش جریان آب آرامی دوباره قلبم را لبریز کرد. ظاهرش، اعتقاداتش، اشتباهاتش، تعصباتش و ده ها مشاهده دیگر نتوانست جلوی جریان آرام و گرم او را بگیرد. او هر چه هست دوستش دارم. حتی وقتی آسمان دلم ابری میشود و شعله های خشم و دلخوری و دوری و عصبانیت روی آفتابم را می پوشانند، لحظاتی بیش نمیپاید که پرتوهای وجودش اادامه مطلب

نازنین! گرمای من! ای وجودت درمان من! مرا با تو چه صنمی است آخر؟ ای نفوذ کننده در سنگهای دلم ... چه نافذی تو ... چه بارزی تو ... تمام لحظه هایم از یاد تو لبریز است ... وقتی میخوابم وقتی راه میروم ... رانندگی که میکنم ... با مردم که صحبت میکنم ... با دوستانم دوستی که میکنم ... هستی هستی هستی ... در چشمانم هستی وقتی نگاه میکنم ... در نفسم وقتی نفس میکشم ... در قلب گداخته ام وقتی میتپد ... منادامه مطلب